عصر دیجیتال و ضرورت های آن

قرن 21 آبستن حوادث بسیاری گردیده است ابتدای آن 11 سپتامبر و برجهای دوقلو و در اواخر2019 انقلابی و زلزله ای در عرصه پزشکی استارت خورد که دامنه آن به سرعت به سایر عرصه ها کشیده شد و شاید به تنهایی تا سالهای سال یکه تازی اثرات این ویروس ادامه یابد . دوری از جمع و حرکت به سوی عزلت نتیجه اولیه این ویروس بود و هر چیزی به صورت دورکاری بوسیله کامپیوترها انجام شد از سفرها و حمل و نقل کاسته شد و آموزش مجازی خیلی زود جایگزین گردید هر چند اگر این ویروس هم نمی بود طی سالهای آتی ما وارد این مرحله لاجرم می شدیم هم اکنون هم کنکور ، بازگشایی مدارس ، همایش ها و سمینارها ،نحوه امتحانات.... همه تحت تاثیر آن قرار گرفتند و از سوی دیگر تمام تمرکز کشورها از منازعه های بی پایان و بیفایده بسمت واکسن و درمان این ویروس جدید گسیل شد و اولین کشور کشف کننده واکسن علاوه بر ابعاد علمی از نظر وجه و شمای دیپلماتیک هم حایز اهمیت شد . در همین اثنا که جهان به سرعت در حال در نوردیدن مرزها و انجام امور به صورت الکترونی است مقدمات قانونی در ایران در حال شکل گیری است که بر اساس آن پیام رسانهای خارجی محدود شوند و استفاده از فیلتر شکن جرم تلقی گردیده و مجازات به همراه خواهد داشت صرف نظر از اینکه به قانون نهایی و اجرایی تبدیل شود یا خیر نکته آن است که ورود به این بحث در این زمان و شرایط کرونایی که همه چیز رنگ دیجیتال بر خود گرفته است خود حدیث مفصلی است که جای بسی تامل دارد .

به راستی چه تهدیدی مرزهای فکری و نه جغرافیای ایران را هدف گرفته است که اتخاذ این تصمیم موجه جلوه گر شده است مگر نه آن است که فیلتر تلگرام حدودا 3 سال پیش به بهانه ارز دیجیتال صورت گرفت . به هر حال مسولین باید به دنبال باز کردن فضای فکری و اندیشه در ایران باشند تا اینکه بستن و محدود کردن ، ایران را از کاروان جهانی توسعه باز دارند مگر نه آن است که در آستانه شروع سال تحصیلی سایه ای از ابهام بر نحوه بازگشایی مراکز آموزشی ایران گسترانده شده و شبکه شاد و چندین کانال تلویزیونی بدنبال آموزشی هستند که پیش فرض آن اینترنت محکم و قوی است پس باید برای عقب نماندن از مسیر کلی جامعه جهانی به سوی جامعه ای هوشمند و سیستمی فارغ از دخالت امورات سیاسی حرکت نماییم .