انقلاب اسلامی ایران و نظام بین الملل

کشور ایران با موقعیت ژیوپلیتیکی خاص خود طی 3 قرن اخیر محل نزاع ابرقدرتها بوده است . بعد از جنگ جهانی دوم کم کم سیاست نگاه به غرب در ایران عملیاتی شد . سپس انقلاب اسلامی 1357 سیاست نه شرقی و نه غربی را سرلوحه خود قرار داد در دوره اصلاحات و خاتمی سیاست گفتگوی تمدنها و تنش زدایی در دستور کار قرار داشت و اخیرا هم سیاست نگاه به شرق در فضای سیاسی ایران پررنگ شده است.

تقریبا در دوران قاجار و بعد از عهدنامه گلستان (1813) استراتژی ایران نزدیکی به انگلیس و فرانسه و امریکا و حتی المان بوده است تا بتواند قدرت روسیه را در ایران بالانس کند این امر در پهلوی دوم ملموس تر شد و ایران نمی بایست خیلی راحت و بی دردسر به روسیه بپیوندد به همین خاطر سیاست کانتینمنت و پیمان بغداد و ژاندارمی منطقه اجرا شد که بر اساس ان ایران از حوزه نفوذ روسیه دور نگاه داشته می شد ولی با انقلاب اسلامی همه چیز دگرگون شد بویژه اشغال لانه جاسوسی امریکا که مقدمه سوق یافتن تدریجی ایران به اردوگاه شرق شد .

رافایل گارو در کتاب جرم شناسی خود ( 1885) جاسوسی را گرداوری اطلاعات و اسناد سری یک کشور خارجی میداند حال باید گفت ایران پهلوی حدود 50 هزار مستشار امریکایی داشت که در رگ و پی امور صنعتی و کشوری و لشکری ایران حضور داشتند پس چه لزومی به جاسوسی وجود داشت و کلا کدام بخش ایران خارج از حیطه امریکا بود که باید از ان جاسوسی می شد . اگر منظور از جاسوسی تهیه و ارسال گزارش توسط دفاتر نمایندگی های یک کشور است باید گفت کدام سفارت از این وظیفه مهم عدول می کند ضمن انکه سفارتخانه ها وابسته نظامی هم دارند حال ایا باید همه انها را لانه جاسوسی شمرد ؟ اصلا بعد از بسته شدن یک سفارت ایا روال روتینگ جاسوسی قطع شده است؟

و اما سیاست نگاه به شرق ما پرواضح و مبرهن است که منظور چین نیست این کشور قرار است تا 2024 بازارمشترک چین و 7 کشور عرب خلیج فارس را تشکیل دهد چین روزانه 7 میلیون بشکه نفتی وارداتی از خلیج فارس دارد که در بهترین حالت فقط 1 میلیون بشکه ان سهم ایران است پس بازار ایران خیلی جذاب برای چین نیست و او اعراب ثروتمند و بازار خوب انها را رها نمی کند .

در نهایت به روسیه می رسیم که با پروند ه هسته ای بوشهر ارام ارام وارد دنیای سیاسی ایران شد در جبهه سوریه همکاری هایی صورت گرفت و نقطه اوج ان در جنگ اکراین نمایان گردید و در نظر است سطح تجارت خارجی دو کشور از 2 میلیارد دلار فعلی ( به غیر از نظامی ) به حدود 40 میلیارد دلار برسد حال سوال این است دوستان قدیمی و نزدیک شوروی و حتی اروپای شرقی چرا الن با روسیه نیستند ( واگرایی ) ؟ در 160 جنگ حادث شده از جنگ دوم جهانی به بعد تسلیحات روسی چندان کارامد و موثر نبودند . فراموش نکنیم همراهی انها در قطعنامه های 1737-1747-1835-1929 علیه ایران – ماجراهای اس 300 – تمایل نسبی انها برای کشاندن پای ایران به نبرد اکراین - جدایی شمال ایران .... همه و همه ذهنیت منفی ایرانیان را برای انها به دنبال اورده است .روسیه نفت و گاز و گندم و نهاده های دامی فراوانی دارد که عموما در کشور ما هم وجود دارد ( عدم بازار مکمل ) و چه بسا که این سیاست نگاه به شرق ما در اینده نزدیک غلیظ تر هم بشود .

با توجه به تفاسیر فوق حرکت ما از غرب به شرق تامل برانگیز نیست ؟

انقلاب اسلامی ایارن و بازتاب ان در نظام بین الملل...