13 آبان و بازخوانی پرونده ایران – امریکا

از همان اوان انقلاب اسلامی حادثه ای بس شگرف در مسیر روابط دو کشور بوجود آمد هنوز خیلی از مهره ها در جای خویش قرار نگرفته بودند ، هنوز آرامش نسبی بر فضای انقلابی ایران و تبعات آن در آمریکا حکفرما نشده بود . هنوز.... شاه ایران جهت مداوای پزشکی خود بعد از کلی سرگردانی راهی ایالات متحده شد و در یک بیمارستان نظامی تحت معالجه مشترک پزشکان فرانسوی – امریکایی قرار گرفت مردم ایران هم بسیار خشمگین و عصبانی خواستار عودت شاه شدند . در ایران عده ای از دانشجویان بر خلاف موازین بین المللی از دیوارهای سفارت آمریکا بالا رفته و وارد آن شدند . دولت آمریکا بعد از معالجه فوری شاه عذر او را خواسته که کشور را ترک کند چرا که شاید امیدی به برقراری مجدد روابط با دولت تازه کار ایران در سر می پروراند .

ولی تقریبا دیر شده بود و مردم عصبانی ایران آمریکا را مسبب تمام نابسامانی های کشور خود میدانستند. این رویه آرام آرام به کلاسهای دانشگاه ، به تریبون نماز جمعه ، به مطبوعات ، به قاطبه و عامه مردم ، کشیده شد و پس از مدتی امریکا ستیزی محور و ستون اصلی انقلاب اسلامی ایران معرفی گردید هر چند در برخی مقاطع آمریکا نقش مهمی در تجارت خارجی ایران داشت و حتی رتبه آن در تراز خارجی ایران عموما 8 – 9 – 13 بود در این میان افراد و چهره هایی در صدد پر کردن شکاف روابط ایران و امریکا برآمدند ( و حتی در بعضی موارد مثل طالبان و حضور اولیه امریکا در عراق همکاری دو کشور لازم آمد ) که در نهایت به دستاوردی دسترسی پیدا نکردند تا اینکه از تقریبا یک دهه پیش این کشمکش جدی تر شد و چند زمینه دستیابی ایران به سلاحهای کشتار جمعی- مخالفت با روند صلح خاورمیانه و حمایت ایران از تروریسم – توسعه و دموکراسی به پایه های اصلی اختلافات ایران و آمریکا تبدیل شد و مکمل آن هم تحریمهای سازمان ملل، نفس اقتصاد ایران را به شماره انداخت .

الان دیگر مردم ایران بعد از چند دهه سختی و مشقت دنبال منفذی برای خروج از این شرایط بودند چرا که علاوه بر امور خارجی و تحریمها-مدیریت ناکارآمد – فساد سیستمی- رانت و اختلاس –ضابطه مند نبودن امورات – کاهش عرق ملی- تجمل و رفاه طلبی مسولین - تورم افسار گسیخته همه و همه بین شهروندان ایران و حاکمان فاصله انداخت . چرخ اقتصاد کشور دچار زنگ زدگی شد - تولید کاهش پیدا کرد – بیکاری و فرار مغزها مزید بر علت شد و در یک کلام بحران مشروعیت و بحران توزیع و بحران نفوذ مشترکا و یکجا بر ایران مستولی گشت ( هرکدام از بحرانها ی فوق برای یک کشور به تنهایی کافیست ) مردم می دیدند کشورهای اطراف و همسایه روزبه روز در حال طی کردن پله های توسعه و پیشرفت بوده و ما در گیرو دار بدیهیات زمین گیر شده ایم .

با توجه به شرایط اسفناک امروز چه باید کرد . عده ای نداشتن روابط خارجی پویا و فعال با دیگر کشورها ی عالم و بویژه سوپر پاورهای جهان را علت العلل این دور باطل می دانند چرا که دشمنی ایران و آمریکا فرصتها ی بسیاری را برای ما سوخت کرده است . عبور لوله های نفت ترانزیت از حاشیه ایران – موقعیت خوب ژیوپلیتیکی – تکیه بر دو دریای بزرگ - منابع و معادن بی شمار - نیروی انسانی فعال و پویا و دانشگاهی .... کمااینکه در دهه 70 میلادی ایران در سایه دکترین نیکسون به ژندارم منطقه بدل گشت پس می توان بازهم به آن دوران بازگشت بله ترامپ یک تاجر و معامله گر است نه یک دیپلمات سیاس . می شود با او مذاکره کرد و امتیاز گرفت و کشور را از سقوط دراین چاه ویل بیرون کشید . اصلا در برجام هدف بر آمدن مجدد شرکتهای آمریکایی به بازار پر سود ایران بود که چون این مهم اتفاق نیفتاد او هم کلا از آن خارج شد . در خاتمه باید گفت راه مقابله با دشمن از عقل ودرایت می گذرد نه شعار و تعصبات خالی . باید ایران و ایرانی از هر لحاظ سرآمد و بهترین باشد و می توان با ارتباطی دو طرفه و همراه با تفکر از این کشور امتیاز گرفت و به اینده ایران امیدوار شد .